Nα σου πω κάτι…;; Δεν μου περνάει η μελαγχολία…Τι να κάνω;;!!Πες κάτι……….

Όλο γυρίζω…Ψυρρή, Μοναστηράκι, Θησείο, Γκάζι…Καλά είναι…Ωραίο το κλίμα μπύρα-κουβέντα- ήρεμοι περίπατοι μπας και…ηρεμήσεις…βόλτες στις 4 ρόδες δανεικού αυτοκινήτου, μουσικές και εξομολογήσεις blogικές…αλλά δεν αρκεί…Εσύ τι λες;;

Οι αστρολόγοι το λένε..”ανάδρομο Ερμή”…

Οι μίζεροι το λένε “δουλειά-σπίτι..σπίτι-δουλειά…”

Οι αργόσχολοι νέοι το λένε..απλά..”βαριέμαι…”

Οι πιο μεγάλοι το λένε….”έτσι είναι η ζωή…”

Τι απ’όλα είναι χειρότερο?!

Πρέπει να βρίσκεις τρόπους να κάνεις την “καθημερινότητα”…”καινοτομία”.

Δεν είναι δυνατόν να λες “βαριέμαι”…

Σχεδόν δεν το επιτρέπω στον εαυτό μου!!

Τι δηλαδή… Ήπιαμε τη ζωή μονορούφι; Τα ζήσαμε όλα; Δεν υπάρχει κάτι άλλο;….

Πφ! Τι μαλακίες είναι αυτές; Πάντα υπάρχει το “κάτι άλλο”! Πάντα υπάρχει κάτι που δεν έχεις κάνει, ένα μέρος που δεν έχεις πάει, ένα σημείο που δεν το έχεις “ταξιδέψει”, ένα φαγητό που δεν στο έχουν μαγειρέψει, ένα γλυκό που δεν σε έχει “λιγώσει”, ένας άνθρωπος που δεν έχεις γνωρίσει, μια μυρωδιά που δεν έχεις μυρίσει, ένα ποτό που δεν έχεις πιει, ένα χρώμα που δεν είχες ποτέ πριν παρατηρήσει εκεί πάνω (ξέρεις..όταν νυχτώνει..ή όταν ξημερώνεσαι…)

Μην μου λες λοιπόν ότι βαρέθηκες, ότι δεν έχεις όρεξη, ότι δεν έχεις διάθεση…..

Μην χάνεις χρόνο. Ζήσε. Σε σένα τα λέω. Ακούς ακόμα;;;;…..