Tramping around…

..μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας…

WALL-e [για παιδιά;!..Ξανασκέψου το!] Σεπτεμβρίου 27, 2008

Filed under: cinemaniac! — Tramp...* @ 2:17 μμ
Tags: , , , , , , ,

 

 

Παρασκευή απογευματάκι, σε μια αίθουσα Village Cinemas, αγκαλιά με ποπ κορν και ζελεδάκια  (που κράτησαν μέχρι το «προσεχώς»..μετά πάπαλα..!), πήγα με το 11χρονο αδερφάκι (Δεσποινάκι μου σε λατρεύω!ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!), και είδα το WΑLL-e, ελληνιστί «Γουολ-Υ» (ευτυχώς δεν τους «έπαιρνε» να εκφυλίσουν και πολύ το συγκεκριμένο τίτλο..!!).

Γνωστή και πασιφανής η ικανότητα της Pixar να σε «χώνει» «ψυχή τε και σώματι» στην οθόνη και να πετάς με τους ήρωές της στο υπερ-πέραν του σύγχρονου animation…Δεν θα σχολιάσω γραφικά, δεν θα σχολιάσω υπόθεση, να συστήσω σε όλους σας να πάτε το δείτε (όχι μόνο προς τέρψην και ικανοποίησην του..»παιδιού μέσα μας», αλλά γιατί αυτό το ταινιάκι είναι για…μεγάλα παιδιά!!)

Δεν πίστευα ότι μπορούν να περάσουν τέτοια μηνύματα μέσα από ταινίες animation…: άνθρωποι του μέλλοντος (αν και βλέποντάς το αρχίζεις να αμφιβάλλεις για το αν η ιστορία του κόσμου θα συνεχίζει να γράφεται ως τότε…) καθισμένοι σε high-tech καρεκλάκια όπου όλα γίνονται αυτοματοποιημένα χωρίς να κουνήσουν ούτε το μικρό τους δαχτυλάκι, τετράπαχοι, με τον σκελετό αν έχει ατροφήσει (εντάξει..δεν το λέει τώρα έτσι ακριβώς στο «παιδικό»!), να έχουν ξεχάσει πώς περαπατάνε (άκουσον άκουσον!!), την Γη να έχει γεμίσει σκουπίδια (αυτό σας φαίνεται κοινότυπο, ε??! Πού καταντήσαμε..) και να έχει απομείνει σαν την καλαμιά στον κάμπο ένα δύσμοιρο ρομποτάκι -ναι!για τον WALL-e μιλάω..-να «πακετάρει» τα σκουπίδια σε βρωμερούς κύβους και να χτίζει με αυτούς πανύψηλα κτίρια………

Τι να πρωτοπώ??? Από ένα ερέθισμα, από μια εικόνα… χίλιες σκέψεις! Τι να σε πρωτοπροβληματίσει??? Τα σκουπίδια? Η ερήμωση της Γης?? Η μοναξιά των ανθρώπων από τον αυτοματισμό των πάντων?? Η παντελής έλλειψη πρασίνου?? Οι σκουπιδο-ουρανοξύστες??? 

Η ταινία είναι σχεδόν «χωρίς λόγια» αλλά χωρίς να κουράζει καθόλου! Όπως σε κάθε ταινία Disney-Pixar -και τις έχω δει σχεδόν όλες…-η μουσική δένει τόσο απίστευτα με τις εικόνες και με το συναίσθημα του κάθε στιγμιότυπου, που ο λόγος καθίσταται σχεδόν περιττός…

Σκηνή : Ένας άντρας και μια γυναίκα καθισμένοι στα «high-tech καρεκλάκια» τους, με τα χέρια ακουμπισμένα στα μπράτσα της πολυθρόνας. Σε κάποια στιγμή κάτι γίνεται και εντελώς»τυχαία» ακουμπάει η γυναίκα το χέρι της στο χέρι του άντρα και αναφωνεί με πρωτοφανή έκπληξη!! «Για φαντάσου!», σκέφτηκα…»Πόσο περίεργη τους φάνηκε η σωματική επαφή…» Και βάζω στοίχημα ότι κατάλαβα καλά…ότι αυτό ήθελαν «να περάσουν»…

Να πάτε να το δείτε. Το συνιστώ ανεπιφύλακτα….

Ακολουθεί trailer και φωτογραφίες προς ενημέρωση του φιλοθεάμονος κοινού!!!

Επίσης ακολουθεί δεξίωση στο Roof Garden του ξενοδοχείου μας…

 

 

Advertisements